TAIGA TRAILS
Taiga Trails
Trektochten & Cursussen
Dag Activiteiten
EFR Träning
Foto's
Reacties & Reisverhalen
Links
Reacties Dagtochten
Vader/Zoon Weekend april 2013
Bushcraft mei 2012
Wolftracking 2012
Survival zomer 2011
Kano & Trektocht juli 2011
Kaart en Kompas cursus 2011
Trektocht voorjaar 2010
Reacties Back to Basic 2009
Visweek voorjaar 2009
Trektocht voorjaar 2009
Trektocht najaar 2008
Trektocht winter 2006
Trektocht winter 2005
Canada zomer/najaar 2005
Trektocht zomer 2005
Canada zomer/herfst 2004
Bart de Haas, Wildernisethiek
Bart de Haas, Dances With Wolves
Bart de Haas, Het Tután Project
Trektocht voorjaar 2009
 

Zweden, voorjaar 2009


Dag 1
De dag dat we naar Zweden vertrokken. We hoeven pas om half 1 te vliegen, dus we konden ’s ochtends lekker rustig aan doen. Ik (René) stapte op de trein in Amersfoort en in Baarn stond Rob op de trein te wachten. Ik zag hem al door het raampje opdoemen, maar Rob had mij niet gezien. Hij liep uiteraard straal de verkeerde kant op, maar uiteindelijk had hij me dan toch gevonden. We waren ruim op tijd op schiphol, we hebben geen enkel risico genomen, want je weet hoe de nederlandse spoorwegen soms zijn... Daar hebben we nog heerlijk een kop verse muntthee genomen met wat chocola voor we naar de gate vertrokken.

Voor en tijdens de vlucht was het nog wel ff stressen of we de aansluiting met de trein vanaf Oslo wel zouden halen, want het zou allemaal wel erg krap worden. Eenmaal geland in Oslo heb ik op de bagage gewacht en is Rob meteen op zoek gegaan naar een balie om treinkaartjes te kopen. Daar bleek ook een meer rechtstreekse route met de trein naar Karlstad te zijn, dus we hadden nog ruim drie kwartier voor onze trein vertrok. Voor niets zorgen gemaakt, maar we hadden in ieder geval onze trein. Eenmaal in de trein wilden we Cynthia een sms sturen, hoelaat we aan zouden komen. Nog voor we de sms konden versturen kregen we al een sms van Cynthia met de vraag of we de trein nog gehaald hadden en hoelaat we aan zouden komen. Tijdens de reis hebben we een beetje kennis kunnen maken met de Zweedse cultuur (later bleek dat dit een van de zeer weinige Zweden was, die we tijdens onze vakantie zouden spreken). Eenmaal op het station van Karlstad aangekomen stond Cynthia op ons te wachten en bracht ze ons op steeds kleiner en hobbeliger wordende weggetjes naar het eindpunt van de reis: een prachtig huis aan de rand van een meer. Daar maakten we kennis met Robert en we kregen de eerste verhalen en avonturen van Zweden te horen, terwijl we heerlijke pannenkoeken voorgeschoteld kregen. Die avond hebben we nog lang zitten kletsen, maar toen het schemerig werd, moesten we toch echt onze tent opzetten.

Dag 2
Achteraf hadden we de tent beter wat eerder op kunnen zetten, want die nacht werden we wakker van regen en de volgende ochtend bleek er wat water de tent binnen te zijn gekomen. Is ook niet raar als je met je tent midden op het paadje naar het meer gaat staan en vooral als daar al het water van het dak van het huis ook nog eens voorbij stroomt. Maar de spullen droogden gelukkig snel bij de warme kachel.

We kregen uitleg wat we de komende 5 dagen gingen doen en welke spullen we het beste mee konden nemen en wat voor eten er in de voedselzak zat. Het kostte nog best veel moeite om de juiste spullen op de juiste manier in de rugzak te passen en meten, maar uiteindelijk waren de tassen dan gepakt en konden we vertrekken. De meeste Zweden zouden ons voor gek verklaren, want we vertrokken in de regen (gelukkig geen zware regen). De tocht begon met een kanotocht over het meer, waaraan Cynthia en Robert wonen. We waren flink over het meer aan het zwalken en na een tip van Robert ging het al wat beter. Eenmaal aan de overkant aangekomen hebben we onze kano’s uit het moeras getrokken en ergens aan de rand van het meer neergelegd. Daar kregen we uitleg over het werken met een compas en kaart. Vroeger hebben we hier wel eens mee gewerkt, maar het was wel erg diep weggezakt. We zetten onze compaskoers uit en we liepen recht het bos in. Tijdens het lopen hebben we nog vele buien gehad, en is de waterdichtheid van onze kleren flink op de proef gesteld. Maar alle indrukken, die je op zo’n eerste dag krijgt, maken alles goed. Uiteindelijk hebben we bij een meer ons kamp opgeslagen, terwijl het nog steeds regende. Daar vond Robert een zeil, welke door vissers achtergelaten was. Deze hebben we boven de kampplaats gespannen en zo konden we tenminste droog zitten. We hadden goede hoop dat het droog zou worden, want aan de horizon waren enkele lichte plekken te zien. Desondanks kreeg ik (René) het koud en hebben we hout gesprokkeld om zo snel mogelijk een vuur te maken en weer lekker op te warmen met een heerlijke kop dennenaaldenthee (echt een aanrader, boordevol vitaminen!). Toen het uiteindelijk droog was hebben we onze tenten opgezet en hebben we eten voor die avond gekookt. Bij een heerlijk zonnetje zaten we aan een oorverdovend stil meer van onze maaltijd genieten.

 

Die avond nam Robert ons mee naar het werk van bevers: een pas omgeknaagde berk met een diameter van ongeveer 25 cm!! Erg indrukwekkend om te zien, vooral hoe groot de snippers waren, die de bevers er af kunnen knagen. Toen we nog ff napraatten bij het kampvuur, hoorden we ineens een enorme plons, iets van 100 meter van ons verwijderd. Het bleek 1 van 2 bevers te zijn, die van ons geschrokken was en samen met de ander snel naar het midden van het meer zwom. Het was een indrukwekkende eerste dag geweest, dus problemen met slapen hebben we niet gehad.

Dag 3
De volgende ochtend meteen weer vuur gemaakt en ons ontbijt klaargemaakt om vervolgens ons kampement weer af te breken en onze tocht te vervolgen. Het was gelukkig mooi weer geworden met een mooie blauwe lucht en warm zonnetje. We liepen om het meer heen, maar dit was niet makkelijk. Wat bleek: de bevers zijn gek op berkeblaadjes en berketwijgen en daarom waren dan ook alle berkebomen rondom het meer omgeknaagd. Het was een heel hordelopen om de andere kant van het meer te kunnen bereiken. Daar eenmaal aangekomen hadden we een mooi uitzicht over het meer en hebben we onze volgende koers uitgezet. We koersten aan op een klein meertje, halverwege onze eindbestemming van die dag. Onderweg zie je veel verschillende soorten landschappen. Sommige stukken waren niet lang daarvoor gekapt. Hierdoor waren de ‘trails’ vernield en was het vrij lastig om doorheen te lopen, maar op dat soort plekken kon je wel genieten van het uitzicht en de wijdsheid van het gebied.


 
Na het meer hebben we koers uitgezet naar de eindbestemming van die dag. Onderweg kwamen we een hol tegen, waarvan we niet met zekerheid vast konden stellen of het een wolvenhol was of niet. Eenmaal bij het meer aangekomen liepen we door redelijk dichtbegroeide beplanting richting een bekende kampeerplaats van Robert. Die plek bleek echter bezet, want een vogel had zijn nest daar gebouwd, dus hebben we aan de overkant van het meer ons kampement opgeslagen. Het was vlakbij een watervalletje en een uitstekende plek om te vissen. De vissen waren ons flink aan het uitdagen, want er waren vele kringen op het water te zien. Helaas hadden we die avond een schamele vangst van slechts 1 kleine baars. We hebben deze toch klaargemaakt boven het vuur, want als je in zweden geweest bent, moet je toch echt een keer een zelfgevangen vis geproeft hebben. Gelukkig hadden we zelf nog meer eten meegenomen, anders hadden we flink honger moeten lijden die avond.

Die avond zagen we voor het eerst sinds onze tocht andere mensen, midden op het meer met een bootje. Het zag er onschuldig uit, alsof ze aan het vissen waren, maar op een gegeven moment ging de muziek aan en deze stond flink hard. Die nacht zijn we regelmatig wakker geworden van de herrie. Een uurtje voordat we op moesten staan, ging eindelijk de muziek uit. Dit had Robert ook nog nooit meegemaakt. Waarschijnlijk was er een of ander jongerenkamp in de buurt geweest (Cynthia bevestigde dit achteraf, want ze had jongeren in busjes voorbij zien rijden).

Dag 4
De volgende dag kregen Rob en ik de opdracht om zelf ook door het bos de koers aan te houden. Dit was niet makkelijk, want door alle bomen en de ‘trails’ wijk je al snel van koers af. We hadden een afwijking naar rechts en we misten daarom ook ons herkenningspunt, waar we uit hadden moeten komen halverwege de dag. Geen nood, want we kwamen wel een weg tegen en met de kennis en uitleg van Robert konden we gelukkig redelijk snel bepalen waar we dan wel precies zaten. Het is wel heel bijzonder om ondertussen te weten, dat mocht je op dat moment helemaal geen compas en kaart meer hebben, je flink kunt verdwalen in zo’n bos. Halverwege de dag was het al flink warm geworden (ik gok zo rond de 25 graden) en we waren dan ook wel toe aan verkoeling. Dat kwam goed uit, want we moesten een beekje oversteken. We zijn in het water even lekker blijven staan om onze voeten af te laten koelen en lekker wat water te drinken. Even verderop hadden we een mooie plek gevonden voor de middagpauze: zacht mos en zachte bosbessenstruiken onder de bomen. Helaas kwam er ook aan deze pauze een einde, want het zat/lag er zo lekker, maar we moesten toch echt weer verder.

Op naar de 3e kameerplek. Deze lag precies tussen twee meren in, die nog geen 50 meter van elkaar lagen. Dit was ook voor de zweden een bekende plek, want er waren banken gemaakt rond de kamvuurplaats. Die avond hebben we wederom gevist. Robert had wel beet en flink ook, maar de vis had zijn lijn doormidden gebeten, dus die avond geen vis. Ik had ook nog een baars gevangen, maar die was de moeite niet waard, dus die heb ik teruggezet.

‘s Avonds hebben we nog heerlijk gebadderd in het water, het was er doodstil, een mooie zonsondergang, lekker warm en een prachtig uitzicht. Dat maak je niet vaak mee als je aan het badderen bent. Je kunt begrijpen dat het die avond nog best laat is geworden.

 

Dag 5
Op dag 5 ben je al flink gewend aan de natuur en het ritme en de spullen en het kampement zijn dan ook met de dag sneller ingepakt en opgeruimd. Deze dag hebben we meegemaakt dat het zwaar lopen is, als je ‘muizetrails’ gaat volgen aan de overkant van een stroompje. Je komt dan snel vast te zitten en de takken en naalden zitten naderhand overal. Ook op het eerste oog droge wallen aan de overkant van stroompjes blijken dat in tweede instantie niet te zijn: Robert kwam droog aan de overkant, Rob en ik niet. Wij zakten weg in de rottende laag, dus de stank was niet te harden. Maar als je gewoon doorloopt merk je daar gelukkig niets van en op de laatste kampeerplek hebben we meteen onze schoenen en sokken gewassen en de stank was weg (maar met deze stank ook de vissen...). De pauzeplek hadden we deze dag niet echt slim gekozen: bij het moeras. De muggen begonnen uit te komen en dit was dan ook goed te merken (ook al was dit volgens Robert nog maar het begin). Het was al een paar dagen mooi weer geweest en de natuur begon dan ook flink droog te worden, waardoor we met het laatste kampvuur goed op moesten passen. Dit was helaas onze laatste nacht alweer in de vrije natuur. We hingen onze voedselzakken weer, zoals gewoonlijk, op in een hoge boom tegen eventuele beren en hebben die nacht heerlijk geslapen.

 


Dag 6
De laaste dag was het warmst. Het was een van de zwaarste dagen, want het was flink warm en het was zwaar lopen vanwege uitgedunde bossen: alle omgezaagde boompjes lagen een halve meter boven de grond. Het was dan ook oppassen om niet te struikelen.

Onderweg stuitten we op een beek, die te breed was om overheen te springen en ongeschikt was om doorheen te lopen. Gelukkig lagen er een aantal bomen in het beekje, waarvan we een brug hebben kunnen bouwen.

Vlak voor we bij het meer aankwamen, waaraan Robert en Cyntia wonen, stonden we op een berg, vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over het hele meer, het huis zelf konden we echter nog niet zien.

De kano’s lagen er nog en we waren binnen no-time aan de overkant van het meer, waar Cynthia al hout aan het verslepen was. Ze zag ons niet en liep weer weg. We klommen de kant op en toen zag ze ons ineens. Ze had blijkbaar al 2 uur lang regelmatig naar het meer gekeken, of we al bijna aan zouden komen, maar ze had ons dus totaal niet opgemerkt.

Die avond kregen we een heerlijke maaltijd, bereid op het kampvuur en hebben we nog veel nagepraat over onze belevenissen van de afgelopen dagen.

 


Bedankt voor deze unieke ervaring!!!

Groeten,

Rob en René


 


 

Taiga TrailsTrektochten & Cursussen Dag Activiteiten EFR TräningFoto'sReacties & ReisverhalenLinks